Herkesin hayatta çeşitli konularla ilgili kendi kendilerine verdiği kararlar vardır. Bunlar o kişilere göre tartışması olmayan doğrulardır. Artık buna kendi fikrinin arkasında duruyor mu dersiniz ya da inatçılık mı dersiniz bilemem. Ama vardır yani...
Mesela benim için Gregg Popovich yer yüzündeki en iyi koçtur. Şayet bilinmeyen başka bir yerde basketbol oynanmıyorsa kainatın en iyisidir... Bunu tartışmam. Bir başkasının daha iyi olduğuna dair önüme istediğiniz argümanı, fikri getirin bu konuya kapalıyımdır. Nedenlerini uzun uzun anlatmama gerek yok sanırım. Tüm şampiyonluklar, yüzükler, finaller somut olarak karşımızda. Ancak bir savunma takımını ertesi sezon tamamen hücum takımına çevirmesi ve bir sezon sonra (yazar bu sezondan bahsediyor) bu hücumun kusursuz hale gelmesi benim için konuyu tartışmaya kapatmıştır.
Peki bunları neden yazıyorum? Alakasız olabilir ama dün akşam Gregg Popovich vs muhabir karşılaşmalarından biri yaşandı. Amacım konuyu buraya getirmekti sadece. İsim Popovich olunca girişi şatafatlı ve uzun tuttum haliylen... Neyse o anda röportajı canlı izleyen ben de dahil diğer herkes ve maçı anlatan spikerler gülme krizine girdi. Bilen bilir Popovich bu maç, periyot aralarında yapılan röportajlardan pek hoşnut değildir. Hep kısa, soğuk ve net cevaplar verir. Zaman zaman sinirlendiği olur ki David Aldridge'le geçen sezon aralarında yaşanan kısa ''mutluluk'' muhabbetini hatırlarsınız. Bilmeyenler şu ''bilmeyenler için''e tıklayabilir.
Dün de Minnesota Timberwolves maçının ilk çeyreği sona erdikten sonra muhabir ve Popovich arasında şöyle bir muhabbet geçti.
Muhabir: ''İlk çeyrekte takımın %38 saha içi isabetiyle oynadı. Bunu nasıl halletmeyi düşünüyorsunuz''
Gregg Popovih: ''Sayı atarak''
Kısa bir sessizlik, muhabirin hafif afallamayla beraber karışık gülümsemesi
Muhabir: ''Taktik ve oyun anlayışı açısından sormuştum''
Gregg Popovich: ''Şut atmaya devam ederek''
Bir iki kelime sonrasında nakavt...
Kısa ve komikti. Tabii şu haliyle o kadar komik durmuyor olabilir ama ben videosu kesin düşmüştür diye yazıyı bitirdikten sonra arayınca böyle oldu. Yani bu satırların yerinde video olacaktı normalde. Hayatta böyle değil mi zaten ne zaman... şaka şaka hiç oraya girmeyeceğim. Dedim ki: Sabah sabah o kadar yazdım yayınlayayım. Artık kusura bakmazsınız... Şimdilik fotoğraf. Video gelince hemen koyuyorum.
Haydi iyi sabahlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder