23 Eylül 2013 Pazartesi

Bir Zamanlar...



90'ların sonu  2000'lerin başı... Dünyanın en iyi basketbolunun oynandığı kıtada -henüz League Pass yokken- yani cuma geceleri uykusuz kaldığımız dönemler... Düelloların sıklıkla yaşandığı, genellikle her takımın bir esas adamı ve yanda yardımcı rollerin olduğu NBA zamanları... O günlerde parlayan yıldızlardan bazıları henüz ışığını kaybetmiş değiller. Ama bu diğerlerinden olan iki tanesinin hikayesi... Tracy McGrady ve Allen Iverson aynı hafta içerisinde artık basketbol oynamamaya karar verdi. İster şans deyin, ister kader ya da yanlış seçimler... Kesin olan şu ki T-Mac ve Iverson birer roman kahramanı olsaydı ve yazar sonunu benim bitirmemi isteseydi gerçeğin tamamen zıttı bir kapanış yapardım. Ancak final aynı kalsa bile kimin umrunda? Kitabın son kapağını çevirdiğimde tek düşündüğüm: 'Ben şanslıyım' olurdu...



Geçtiğimiz haftalarda yer yüzünde yaşamış en iyi basketbolculardan iki tanesi tesadüf eseri aynı hafta içerisinde emekliliğini açıkladı. Zaten bir kaç yıldır uzak olmalarına rağmen NBA'in sert çocuğu Allen Iverson ve 'cool' adamı Tracy McGrady resmi olarak basketbolun artık içinde yer almayacaklarını söyledi. Iverson ve T-Mac bende aynı kaderi paylaşan farklı iki adam izlenimi uyandırmıştır hep. Sanki bir basketbol tanrısının hırslı, baş kaldıran tarafı Iverson, umursamaz ve rahat tarafı T-Mac'ti. Ve ikisi de gerçekten basketbol tanrısının parçaları olacak kadar bu oyunda iyilerdi. Eğer yaşamın içerisinde rekabet, kazanmak, birincilik gibi kavramlar bulunmasaydı büyük bir ihtimalle Iverson ve T-Mac olduklarından daha üst seviyede basketbola son vereceklerdi. Fakat ne yazık ki bunlar hayatın en temek kavramları olduğu için sadece çok ama çok iyi birer basketbolcu olarak anılacaklar. Zaten Michael Jordan, Kobe Bryant ya da Lebron James'ten tek farkları da kazanamamak olacak.

Peki bu durum onların şanssızlığı mı yoksa kendi seçimlerinin getirdiği bir sonuç mu? Sorunun kesin bir cevabı yok. Orta yol olarak ''ikisi de'' deyip sıyrılmak en kolayı sanırım. Şanssızlık derseniz: Onlar asla MJ, Kobe ve Lebron'un sahip olduğu yandaki oyuncuları bulamadılar. Yanlış tercihler: belki de T-Mac elde etmek istediği şeyler için çok asılmadı, Iverson ise gereğinden fazla hırslıydı ve bu onu belli bir noktaya kadar götürdü. Belki de ben tamamen yanlış düşünüyorum... Ama 'şanssızlık ve yanlış seçimler bir arada' demek en kolayı gibi gözükse de en doğrusu olduğu kesin. T-Mac kariyerinde iki kez şampiyon olabileceği kadroyla aynı takımda bulundu (Orlando Magic ve Houston Rokcets). Ama o kadronun kendisinden sonra en önemli oyuncuları hiç bir zaman sağlıklı kalamadı ( Grant Hill ve Yao Ming) şanssızlık... Allen Iverson bir kez yüzüğe ulaşmaya çok yaklaştı (NBA Finali) ancak karşısında o kadroyla 7 maçta asla alt edemeyeceği bir rakip vardı (Los Angeles Lakers) yine şanssızlık... Ne kadar yanlış tercih olarak nitelendirebilirsiniz bilmem ama Tracy McGrady ve Allen Iverson hiç bir zaman MJ ya da Kobe gibi lider olmadı ya da olamadı. Onlar hep diğer oyunculara göre sadece 'savunulması en zor' oyunculardı. Sonu ise kötü olmasa da istenildiği gibi bitmedi diyelim...

Ancak sonlar bu kadar önemli olsaydı bir filmin ya da kitabın sadece finalini öğrenir, geçerdik. Evet, güçlü bir son yaşanılanları zirvede bırakır fakat zayıf olsa bile geride kalanları çöpe atmaya yetmez. En azından benim için öyle. Hele konu Tracy McGrady ve Allen Iverson ise söz konusu dahil olamaz. Ortamda onlardan konu açıldığında son söz 'ya yüzük takamadılar, sessiz sedasız bıraktılar' olacağından ne kadar eminsem, T-Mac'in Spurs karşısındaki geri dönüşü, Iverson'ın tek başına çılgın attığı geceler, T-Mac'in Yao sakatken Rockets'ı tek başına 22 maçlık seriyle play-off'a sokması, Iverson'ın one-man show'la finale getirdiği Sixers'ı muhabbetin en büyülü kısımlarında yer alacağından o kadar eminim. 

Bu iki efsanenin arkasından basketbol yazmak yerine sadece hislerimi anlatmayı tercih ettim. Benim gözümde Iverson hep sert çocuk, T-Mac ise hep rahat adamdı. Kariyerleri farklı yönden gitse bir anlamda aynı noktada buluştu. Iverson finalde kaybetti, T-Mac ise finale kadar bile gelemedi (Spurs'u saymıyorum). Evet, bunun nedenlerinin arasında onların elinde olmayan bir çok değişken mevcuttur ya da gerçekten de ellerinden kaçırmışlardır. Ancak dediğim gibi: Kimin umrunda sonunun nasıl bittiği? Ben gecenin bir vakti bu iki adamın yaptıklarını izledikten sonra 'ulan ya yüzük kazanamazlarsa' diye hiç endişelenmedim ki. Yaptığım, basketbol topunu kapıp sabahın köründe sahaya gitmek oldu... 'Büyüleyici bir final' sözünü çok duyarız ama Sizce de gerçek sihir bu değil mi?

Tavsiye: NBA 2K 14'ün Tracy McGrady için yaptığı emeklilik videosu/klibi mükemmel. Ve evet NBA 2K 14 bir oyun...